كه چهار على نام باشند ، و ظاهر اين است كه نسخه نويسان تصحيف كرده‌اند زيرا در روايت صدوق در كمال الدين و عيون و فقيه و در روايت شيخ در غيبت به همين سند خود اين حديث از جابر نقل شده است و در كتب ديگر هم نقل شده و به جاى سه على نام ، چهار على نام ضبط شده است . از مجلسى ( ره ) - و كل وصى ، يعنى هر كدام از اوصياى محمد را برنامهء مخصوص است ، و گفته شده مقصود اوصياء همهء پيغمبران است از هبة اللَّه تا امام قائم ( ع ) ولى معنى اول روشنتر است . كل وصى جرت به سُنّة ، يعنى به روش و برنامه‌اى دستور داشته كه از آن تجاوز نمىتوانسته ، اختلاف روش امامان معصوم ( ع ) روشن است ، برخى در كار عبادت به سر برده و برخى به نشر دانش پرداخته ، برخى كمتر تقيه كرده و برخى بيشتر ، برخى مبارزه را تا نبرد كشانده و برخى به سازش و مصالحه گذرانده ، اخبارى گذشت كه امامان كارى نكرده و نكنند جز طبق سفارش از طرف خدا عز و جل و دستور او و از آن درنگذرند و به شمارهء آنان فرمان‌هاى سر به مهر از آسمان فرود شده و هر كدام بدان كار مىكردند كه زير مهر ويژهء او بوده . على سُنَّة اوصياء عيسى ، يعنى از نظر شمارش به روش آنان بوده‌اند يا در همان ستم كشى و تقيه از سركشان . على سُنَّة المسيح ، يعنى على بود كه چون مسيح مردم در بارهء او سه دسته شدند برخى او را خدا دانستند و پرستيدند و برخى او را خطا كار و كافر پنداشتند و او را كشتند و برخى به درستى او را امام و رهبر پس از پيمبر خواندند ، يا آنكه روش زندگى او در رضايت و جامه و عبادت چون عيسى بوده است . از مجلسى ( ره ) - يك بار ، دو بار ، ترديد از راوى است و سوگند براى تأكيد بوده و يا براى اينكه ديگران بدانند كه درست است .